-Şimşek gibi geçti beyninden,
-Gitmeliyim....
Nereye , nasıl ne zaman olduğunu düşünmeden,
Her şeyi bir çırpıda silip geride bırakarak...
Ok gibi fırladı uzandığı kanepeden
Alel acele bir çanta bulup dolabın önüne dikili verdi
Eline geçen her şeyi içine doldurmaya başladı...
Bütün bu düşüncelerden kaçmalı ve kurtulmalıydı,
Yaşamı boyunca yaptığı hatalarından, keşkelerinden ve yıllardır çabaladığı bu hayattan...
Kaçmak ve kurtulmak en doğrusuydu...
Çantayı doldurur doldurmaz bir sigara yaktı
Kafasındaki düşüncelerin hiç biri sabit durmuyor,
Sürekli iğneliyorlar dı beynini...
Susunn diye bağırdı,
Çok ağırdı bu yük silkelendikçe üzerine yapışıyordu,
Kurtulamıyordu bir türlü,
Her gün akşam içiyordu sızana kadar
Ama sabah olduğun da aynı yerden başlıyordu her şeye,
Mutsuzum diye bağırdı,
Odanın içini dolduran o ses gittikçe kısılarak
-Çok mutsuzum dedi,
Çok mutsuzum,
Mutsuzluğunu dile getiren kelimeler ağzından döküldükçe göz yaşları eşlik etmeye başladı
Çok geçmeden de hıçkırıkları
Bir bardak daha içmeliydi
Sonra bir bardak daha
Ve bir bardak daha
İçip her şeyi tekrar unutmalı
O andaki haliyle dalga geçip gülmeliy di
Gülme nöbetlerini bitirince de ağlamaya başlamalı
En sonunda da uyumalıydı,
Uyanana kadar sorun yoktu
Gözünü açar açmaz tekrar içmeye başlayacak dı
Yaşadığı hayata mutsuzluklarına ve geleceğine kamyon dolusu sövecekti nasılsa,
Gidişinin ardın dan üç yıl geçmişti ve üç yıldır her gece aynı şeyleri yaşıyordu,
Ayık olarak uyumaya çalışsa aynı kabus gelip üzerine çöküyor
Unutmaya çalıştığı bütün gerçekleri tokat gibi yüzüne vuruyordu,
Kurtulmanın tek yolu ya kaçıp gitmek
Ya da üç yıldır olduğu gibi sızıp kalmaktı..
Aynanın karşısına geçip kendi ne kaldırdı kadehi
-Ben masumum dedi,
Suçsuzum,
İstemedim böyle olmasını
Beni affet..
Acıyan gözlerle kendine bakıp tek sefer de dikti bardağı tepesine,
Sonra bir daha
Sonra bir daha
Her şeyi unutana kadar......
-Gitmeliyim....
Nereye , nasıl ne zaman olduğunu düşünmeden,
Her şeyi bir çırpıda silip geride bırakarak...
Ok gibi fırladı uzandığı kanepeden
Alel acele bir çanta bulup dolabın önüne dikili verdi
Eline geçen her şeyi içine doldurmaya başladı...
Bütün bu düşüncelerden kaçmalı ve kurtulmalıydı,
Yaşamı boyunca yaptığı hatalarından, keşkelerinden ve yıllardır çabaladığı bu hayattan...
Kaçmak ve kurtulmak en doğrusuydu...
Çantayı doldurur doldurmaz bir sigara yaktı
Kafasındaki düşüncelerin hiç biri sabit durmuyor,
Sürekli iğneliyorlar dı beynini...
Susunn diye bağırdı,
Çok ağırdı bu yük silkelendikçe üzerine yapışıyordu,
Kurtulamıyordu bir türlü,
Her gün akşam içiyordu sızana kadar
Ama sabah olduğun da aynı yerden başlıyordu her şeye,
Mutsuzum diye bağırdı,
Odanın içini dolduran o ses gittikçe kısılarak
-Çok mutsuzum dedi,
Çok mutsuzum,
Mutsuzluğunu dile getiren kelimeler ağzından döküldükçe göz yaşları eşlik etmeye başladı
Çok geçmeden de hıçkırıkları
Bir bardak daha içmeliydi
Sonra bir bardak daha
Ve bir bardak daha
İçip her şeyi tekrar unutmalı
O andaki haliyle dalga geçip gülmeliy di
Gülme nöbetlerini bitirince de ağlamaya başlamalı
En sonunda da uyumalıydı,
Uyanana kadar sorun yoktu
Gözünü açar açmaz tekrar içmeye başlayacak dı
Yaşadığı hayata mutsuzluklarına ve geleceğine kamyon dolusu sövecekti nasılsa,
Gidişinin ardın dan üç yıl geçmişti ve üç yıldır her gece aynı şeyleri yaşıyordu,
Ayık olarak uyumaya çalışsa aynı kabus gelip üzerine çöküyor
Unutmaya çalıştığı bütün gerçekleri tokat gibi yüzüne vuruyordu,
Kurtulmanın tek yolu ya kaçıp gitmek
Ya da üç yıldır olduğu gibi sızıp kalmaktı..
Aynanın karşısına geçip kendi ne kaldırdı kadehi
-Ben masumum dedi,
Suçsuzum,
İstemedim böyle olmasını
Beni affet..
Acıyan gözlerle kendine bakıp tek sefer de dikti bardağı tepesine,
Sonra bir daha
Sonra bir daha
Her şeyi unutana kadar......