Bilim Kurgu Hikayeleri Bilim Kurgu Hikaye Örneği
bilim kurgu hikaye örnekleri
Güzel bilim kurgu hikayeleri
Bilim Kurgu Hikayeleri
YARIN…YARINLAR
KURT VONNEGUT, Jr.
Yıl 2158. New York’un Alden yerleşme merkezi. Buraları bir zamanlar Güney Connecticut adıyla bilinirdi.
İki yüz elli yedi kapı numaralı gökdelenin yetmiş altıncı katındayız. Aile reisinin adı Lou Schwartz… Büyükbaba Lou… Şu anda Schwartz’ın birinci göbekten erkek torunu Küçük Lou ve sevgili eşi Emerald balkondalar. Aralarında mırıldanarak, zaman zaman açtıkları önemli bir konuyu, alçak sesle, yeniden tartışıyorlar.
Ailelerin karşı çıkmasına aldırmamış, evlenmekte direnmişlerdi. Em’in babasına kalsa, anlaşabileceklerini beklemek Temmuz ve Aralık aylarının uyuşmalarını beklemek kadar anlamsızdı. Ama aradan geçen bunca yıldan sonra evliliğin iyi gittiğini artık kimse yadsıyamıyordu. Lou yüz on iki, Em ise doksan üç yaşma gelmişlerdi. Mutlu beraberlikleri sürüyordu.
Oysa genç çiftin mutluluğunu gölgeleyen sorunlar yok denemezdi. İşte şu anda da, günlük yaşamı evdeki herkese zehir eden sürekli bir sorunu tartışmak için balkona kaçmış, aralarında fısıldaşıyorlardı.
“Bazen öyle kızıyorum ki ona, şeytan diyor git sulandırıver yaşlandırmazını…”
“Ama, sevgili karıcığım, yaşamın doğal akışına karşı çıkmak olurdu bu. Gerçek bir cinayet. Üstelik yaşlandırmazı sulandırırken yakalayacak olsa, mirasından yoksun bırakmakla kalmaz, boynumuzu da kırıverir oracıkta. Yüz yetmiş iki yaşına gelmesine geldi, ama büyükbabamın bir boğa gibi güçlü olduğunu aklından çıkarma.”
“Doğa ilkelerinden söz etmen anlamsız. Doğal olanın ne olduğunu anımsayan kimse kaldı mı aramızda… Neyse, dediğimi yapmayacağımı sen de bilirsin. Ama Lou, birisi azıcık itekleyip yardımcı olmazsa, büyükbabanın bu dünyayı bırakıp gitmeğe hiç niyeti yok. Bana sorarsan, öyle… Kalabalıktan ayakta kıpırdayamaz durumdayız. Verna çocuk sahibi olabilmek için neredeyse canını verecek. Melissa tam otuz yıldır sırasını bekliyor…”
Ayaklarını öfkeyle yere vurarak, “Bu değin bencillik olmaz ki! Bıktım artık yaşlı buruşuk suratından. Özel odada, evdeki tek yatak, en iyi sandalye, yiyeceklerin aslan payı tek başına onun. Televizyonda hep onun istediği programları izlemek zorundayız. Mirasından yoksun bırakılmak korkusuyla, hepimiz onun dümen suyuna gitmek zorunda kalıyoruz.”
“Eh, ne de olsa ailenin başı. Yüzündeki kırışıklıklar da kendi suçu değil, biliyorsun. Yaşlandırmazı piyasaya sürdüklerinde yetmişini çoktan aşmıştı. Çekip gidecek sonunda, karıcığım. Biraz zaman tanı adamcağıza. Üstelik kendi bileceği iş. Biliyorum, geçinmesi güç adam, ama sabırlı olmak zorundayız. Büyükbabamı öfkelendirmenin yararı olmaz. Ayrıca kaç zamandır herkesten daha iyi durumdayız, unutma. Gündüz yatağı az şey mi?”
“İyi de, yeni birinin göze girmesi uzun sürmez. Ülke rekoru bile iki ay dolayında.”
“Annemle babamın bir kez rekorun eşiğinden döndüklerini unuttun mu?”
“Lou, ne dersin? Büyükbaba aramızdan ayrılmağa ne zaman karar verebilir?”
“Biliyorsun, beşyüzüncü Beşyüz Mil Hız Yarışmalarının ardından yaşlandırmazı bırakacağını söylüyor.”
bilim kurgu hikaye örnekleri
Güzel bilim kurgu hikayeleri
Bilim Kurgu Hikayeleri
YARIN…YARINLAR
KURT VONNEGUT, Jr.
Yıl 2158. New York’un Alden yerleşme merkezi. Buraları bir zamanlar Güney Connecticut adıyla bilinirdi.
İki yüz elli yedi kapı numaralı gökdelenin yetmiş altıncı katındayız. Aile reisinin adı Lou Schwartz… Büyükbaba Lou… Şu anda Schwartz’ın birinci göbekten erkek torunu Küçük Lou ve sevgili eşi Emerald balkondalar. Aralarında mırıldanarak, zaman zaman açtıkları önemli bir konuyu, alçak sesle, yeniden tartışıyorlar.
Ailelerin karşı çıkmasına aldırmamış, evlenmekte direnmişlerdi. Em’in babasına kalsa, anlaşabileceklerini beklemek Temmuz ve Aralık aylarının uyuşmalarını beklemek kadar anlamsızdı. Ama aradan geçen bunca yıldan sonra evliliğin iyi gittiğini artık kimse yadsıyamıyordu. Lou yüz on iki, Em ise doksan üç yaşma gelmişlerdi. Mutlu beraberlikleri sürüyordu.
Oysa genç çiftin mutluluğunu gölgeleyen sorunlar yok denemezdi. İşte şu anda da, günlük yaşamı evdeki herkese zehir eden sürekli bir sorunu tartışmak için balkona kaçmış, aralarında fısıldaşıyorlardı.
“Bazen öyle kızıyorum ki ona, şeytan diyor git sulandırıver yaşlandırmazını…”
“Ama, sevgili karıcığım, yaşamın doğal akışına karşı çıkmak olurdu bu. Gerçek bir cinayet. Üstelik yaşlandırmazı sulandırırken yakalayacak olsa, mirasından yoksun bırakmakla kalmaz, boynumuzu da kırıverir oracıkta. Yüz yetmiş iki yaşına gelmesine geldi, ama büyükbabamın bir boğa gibi güçlü olduğunu aklından çıkarma.”
“Doğa ilkelerinden söz etmen anlamsız. Doğal olanın ne olduğunu anımsayan kimse kaldı mı aramızda… Neyse, dediğimi yapmayacağımı sen de bilirsin. Ama Lou, birisi azıcık itekleyip yardımcı olmazsa, büyükbabanın bu dünyayı bırakıp gitmeğe hiç niyeti yok. Bana sorarsan, öyle… Kalabalıktan ayakta kıpırdayamaz durumdayız. Verna çocuk sahibi olabilmek için neredeyse canını verecek. Melissa tam otuz yıldır sırasını bekliyor…”
Ayaklarını öfkeyle yere vurarak, “Bu değin bencillik olmaz ki! Bıktım artık yaşlı buruşuk suratından. Özel odada, evdeki tek yatak, en iyi sandalye, yiyeceklerin aslan payı tek başına onun. Televizyonda hep onun istediği programları izlemek zorundayız. Mirasından yoksun bırakılmak korkusuyla, hepimiz onun dümen suyuna gitmek zorunda kalıyoruz.”
“Eh, ne de olsa ailenin başı. Yüzündeki kırışıklıklar da kendi suçu değil, biliyorsun. Yaşlandırmazı piyasaya sürdüklerinde yetmişini çoktan aşmıştı. Çekip gidecek sonunda, karıcığım. Biraz zaman tanı adamcağıza. Üstelik kendi bileceği iş. Biliyorum, geçinmesi güç adam, ama sabırlı olmak zorundayız. Büyükbabamı öfkelendirmenin yararı olmaz. Ayrıca kaç zamandır herkesten daha iyi durumdayız, unutma. Gündüz yatağı az şey mi?”
“İyi de, yeni birinin göze girmesi uzun sürmez. Ülke rekoru bile iki ay dolayında.”
“Annemle babamın bir kez rekorun eşiğinden döndüklerini unuttun mu?”
“Lou, ne dersin? Büyükbaba aramızdan ayrılmağa ne zaman karar verebilir?”
“Biliyorsun, beşyüzüncü Beşyüz Mil Hız Yarışmalarının ardından yaşlandırmazı bırakacağını söylüyor.”