M
Myself
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Yalnızlıklarım , isimlendiremedikleri sıkıntılarım ruhumdan bilinmezliklere açılan bir tünelin sonsuz karanlığında büyüyor büyüyordu. Dışarıda ki uğultulu dalga sesler seyrek daireler halinde kafamda tur atıyordu. Sıkıntıdan karmakarışık alnım geriliverdi. O kadar arabesk o kadar dumanlı ve uzak hüzünler sardı ki düşüncelerimi ne yapacağımı ne diyeceğimi bilemedim..Gecenin sessizliği içinde ve mehtabın bulutlardan sızarak aydınlattığı denizin bu geminin odasında sedef bakışlarım matlaştı inci gülüşlerim dondu ağrılarım düşüncelerimi eskitti. Güneşim masmavi denizden çekilmiş içime bir kasvet ağı çöreklenmişti. Bir bilinmez acıyla yoğrulup gözlerimde bir parlayıp bir sönen ıslak bir ışık içinde kayboldum. Bu buz gibi soğuk renksiz fanusun ortasında kendimi yalnızlığın kucağında yetim bir çocuk gibi farz ettim. Kalbime hücum eden acı düşüncelerle o derece kendimden geçmiştim ki. Zamanın çarkları arasında ezilmiş acıyı yudum yudum hazmetmiş ısırılmış elmanın yarısını aramaktan bezmiş yaralı günün bilinmezliklerine uyanırken düşüncelerimi kuş kanadına yükleyip firar ettim okyanusun engin maviliklerin kucağına doğru…