- Beи кaybeттiм .

A
  • Kullanıcı Asr.
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
  • - Üye Günlüğü
⚪ Konu sahibi son olarak 3728 gün önce görüldü
“İnsan, şeytanı bile geride bırakmıştı sözün kısası.”
 
Mutlu kalmanın bilinen en basit yolu, kendini hazır hissetmendir.
 
“Tüm iyi şeyler sabırdan sonra gelir.”
Mevlana
 
Konuşmak istemiyorum deyince tamam diyemiyorum
 
Keşke sarılabilseydik şuan. Çok istedim.
 
Utangaç olduğum için birsürü şey kaybettim ben.
 
'Hayatım boyunca yalnız olucam galiba' hissi.
 
Daha bir kaç yıl önce iyi ki hayatımda dediğim insanlara şimdi keşke olmasalardı diyorum. İnsanlar ne çabuk değişiyor.
 
Peki siz hiç birine aşık olduğunuzu reddetmeye çalıştınız mı?
 
Sarılmak isteyip, sarılamamak.Gözlerinin içine bakmak isteyip, bakamamak.Gülümseyişine gülümsemek isteyip, gülümseyememek.Elini tutmak isteyip, tutamamak.Yokmuş gibi davranmak, umurunda degil gibi davranmak, sevmiyormus gibi yapmak...
 
Neden çevremdekilerden git gide soğuyorum hala çözmüş değilim.
 
Gelen kutusu süs diye koyulmuş , net.
 
Belki papatya aşıktı kokusuna ? Belki ölmeden kimseyle paylaşmak istemiyordu kokusunu.Belki o yüzden koparıldıktan sonra kokusu geliyordu ? Kimbilir..
 
Kar eriyince Beyaz kalır mı gece.. Umut tükenince.. Yine çarpar mı bir kalp? Ah düşünce Gülümser mi çocuklar? Düşler bitince Başlamaz mı kabuslar..
 
“Çünkü sen hiç geceler boyu ağlayarak “ne olur dönsün” diye dua etmedin. Acılarımız denk değil sevgilim.”
 
Bir adam anlatıyor ve bir avukat dinliyor: Karımı 1998'in sonbaharında kaybettim...Yedi senelik evliliğimizin iki senesini kanser tedavisi için hastanelerde geçirmiştik. Karım, her evlilik yıl dönümümüzde ikimizin fotoğrafını çerçeveler, "Bunlar bizim hayatımızın gölgeleri" derdi.. Öldüğünde, yedi tane resmimiz vardı. 97'nin bir gecesinde onu aldattım. Oysa ona sürekli onu ne kadar çok sevdiğimi ve sonsuza kadar sadık kalacağımı söylerdim. Ölmeden iki hafta önce yine aynı şeyi tekrarladım. Tuhaf bir gülümsemeyle baktı bana ve sadece "Biliyorum" dedi. İzmir'e kar yağdığı gün, yani bir ay önce, evdeydim. Fotoğraflarımıza bakıyordum yine... Her çerçevenin altında bir harf olduğunu ilk kez o gün fark ettim. A.R.K.A.S.I.N. Gerisi için yılları yetmemişti. Ama sanırım "Arkasına bak" yazmaya filan niyetlenmişti. Hemen çerçevelerin arkasına baktım. Hiçbir şey yoktu. Sonra bir şey dürttü beni, hepsini teker teker söktüm. İnanabiliyormusunuz, her birinin arkasından bir mektup çıktı! Geçirdiğimiz her sene için sevgi dolu sözler yazmıştı. 1997'deki resmimizin içinden çıkan zarf ise simsiyahtı. Ve içinden şu sözler çıktı: "14 Mart 1997/ Gözlerin bana başka birine dokunmuş gibi baktı Söylemene gerek yok, biliyorum..." 2002'deyiz. Onu kaybedeli 4, aldatalı 5 yıl oluyor.
 
Sen anlamadın ama ben çok sevdim.
 
Özlem sardı dört bir tarafımı
Burnumda tütüyor dedikleri bu muydu…
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri