Azrailin yapamadığını en sevdiği başarmıştı

A
⚪ Konu sahibi son olarak 2621 gün önce görüldü

Gözlerini hafifçe araladı genç adam..Önce nerede olduğunu anlamaya çalışıyordu..Tüm vücudu acıdan​
​

sızıyordu üstelik..Organlarını hareket ettirmeye çalıştı ama sanki tüm organları komutlarını dinlemiyor gibi​

hareketsizdiler..O an hafif bir ses duyar gibi oldu;​

-Sana Şükürler olsun Allah'ım..Bana oğlumu bağışladın Şükürler olsun..​

Gözlerini sesin geldiği yöne kaydırınca..İki çift gözün ağlamaklı bakışlarını gördü..Annesiydi genç adamın..​

-Hoşgeldin oğlum..tekrar hoşgeldin !!!​

Bir anda sessiz oda birden kalabalıklaşmıştı..Aile bireyleri ile birlikte,beyaz önlüklerinden doktor olduklarını anladığı​

bir sürü insan başucunda duruyordu..​

Karşısında duran insanların sevinç pırıltıları kaplamış gözlerine tek tek bakınıyordu..Sevdikleri yüzleri arasında gezinirken​

gözleri..en sevdiğinin yüzünün aralarında olmadığını farkedince hafif bir burukluk sarmıştı yüreğini..Sormak istedi o nerede diye​

ama o kadar bitkin,o kadar zayıftı ki soracak gücü bulamadı o an için...​

Aradan günler geçmiş..Yavaş yavaş gücünü toparlıyordu..Her zaman ki gibi başucunda olan annesi elleri ile saçlarını okşuyordu​

genç adamın..Aile bireyleri gidip geliyorlardı aralarda ama o asıl beklediği insanı görememenin burukluğunu hala yaşıyordu..​

-Anne o niye gelmiyor ?.. diye sordu..Annesinin gülümseyen yüzünden kan çekilmişti bu soru karşısında.adeta buz tutmuştu tüm​

vücudu..toparladı kendini;​

-O seni bu halde görmeye dayanamaz diye gelmedi..Hele sen bir sağlığına kavuş..o seni memlekette bekliyor olacak..​

Aldığı bu cevap rahatlatmıştı kendisini..Aradan bir zaman geçmişti..​

Gözlerini açtığından beri iki ay geçirdiği hastane odasında sağlığına yavaş yavaş kavuşuyor,ama iki aydan beri bir kez olsun sevdiği​

kadının bir telefon bile açmamasına için için kırılıyordu..Genç adamın ısrarları karşısında taburcu etmişti onu doktorları​

Onu taşıyan uçak memleketine inişe geçmeye hazırlanırken..Genç adam havaalanında onu bekleyen sevdiği kadının boynuna sarıldığında​

ona neler diyeceğinin provasını yapıyordu kendi içinde..Uçağa binmekten nefret ettiği halde..sevgiliye bir an önce kavuşma isteği onu uçağa​

binmeye ikna etmişti..Uçağın merdivenlerinden inerken her iki kolunda abileri vardı..Yaraları tam olarak iyileşemediği için rahat yürüyemiyor​

abilerinden yardım alıyordu..Bekleme salonuna geldiklerinde..Boynuna atlayacak birini bekledi ama beklediği burada da yoktu..​

-Abi geleceğimi bilmiyormuydu,neden beni karşılamaya gelmedi..? diye sorunca abisine..​

-Dur aslanım az sonra evdeyiz sabret biraz daha..Bu sözler dökülürken abisinin dudaklarından ne kadar gizlemeye çalışsada sesinin titremesine​

engel olamamıştı..Genç adamın bindiği otomobil evlerine doğru yavaş yavaş ilerlerken..Geleceğini duyan tüm sevdikleri evin önüne doluşmuşlardı bile​

Araba evin önünde durmuş..Sevdiklerinin şaşkın bakışları arasında arabadan inmeye çalışıyordu genç adam...Herkes hayretler içerisinde idi..​

Halbu ki önce şehit oldu haberi gelmişti onlara..Oysa şimdi sapasağlam karşılarında duruyordu genç adam..​

Evet nihayet evdeydi..İnsanların arasında özlemi buram buram tüten iki çift mavi göz aradı..çevresine göremeyince..gözlerini evin pencerelerinde ve​

balkonlarında gezdirmeye başladı..Bir tuhaflık vardı..Sevdiği kadın yine ortalarda görünmüyordu..​

Müthiş fırtınalar kopuyordu yüreğinde..ardı arkası kesilmeyen sorular mıh gibi beynine saplanıyordu..Tüm aile bireylerinin yüzlerine yalvarır halde​

bakınıyordu..​

-Biri bana onun nerde olduğunu söyleyecek mi..?​

Biraz önce sevdiklerinin yüzlerinde ki sevinç ifadeleri gitmiş..apayrı bir ifade kaplamıştı yüzlerini..​

Başlarını önlerine eğiyor susuyorlardı..Kimse cevap verecek cesareti kendinde bulamıyordu..​

Sıyrıldı kalabalığın arasından ve canının yanmasına aldırmadan evin merdivenlerinden tırmanmaya başladı..Evin tüm odalarını aradı..hatta dolaplara bile baktı..Aradığını bulamamıştı !!.Olduğu yere diz çökmüştü..O an bir elin omuzuna değdiğini hissetti..​

Karanlıklar kaplamış yüreğininden o kara bulutları bir an dağılır gibi oldu..Onun elimi diye sorarken kendi kendine başını arkasına çevirdi..​

Annesini bitkin yüzünü gördü..Hayalleri tekrar yıkılmıştı genç adamın..​

-Anam canım anam..Allah aşkına söyle bana Haticem nerde..?​

Annesinin sicim gibi yaş akan gözlerini hiç bu ifadede görmemişti..Annesi başını tuttu genç adamın ve ve göğsüne yasladı..​

-Metin olmalısın oğlum..Başın sağolsun.!!!​

Kabus görüyorum herhalde düşündü genç adam..Birileri dürtsün..uyandırsın diye yalvarıyordu kendi kendine..Ama yaşadıkları gerçekti..​

Deliler gibi kendini yerden yere vuruyordu..Hain ellerden çıkan mermiler bu duydukları kadar yakmamıştı canını..yaraların dan akıttığı kan​

şu ana yüreğinden akan kanın yanında denizden bir damla gibi duruyordu..​

Vücudunun yaralarını sarmış olan sargı bezleri dövünmesinden dolayı kızıla boyanmıştı bile..​

"Hayırrrrr " feryatları yankılanırken koca evde çektiği acıya dayanamayan genç adam olduğu yerde bayılmıştı..​

Kimselerin açıklayamadığı gerçek; Şehit olduğu haberi gelince sevdiklerine ..Sevdiği kadın bu acıya dayanamamış canına kıymıştı..​

Genç adam sevdiği kadın için Azraille girdiği mücadeliyi kazanmış..Ama maalesef sevdiği kadın sevdiği adam için canına kıymıştı..​

Azrailin yapamadığını en sevdiği başarmıştı..!!!!​

​
 
Teşekkürler bu güzel paylaşımın için. Okurken içime bayağı bir dokundu. Hayal etmek istedim o anı ve hayalimi bile bitirdim sonuna gelince. Hayalini bile kuramadım. Dondum.
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri