Tehaddi
Ayeti kerimelerde buyuruluyor ki; Eğer siz, kulumuz Muhammed aleyhisselatu vesselama indirdiğimiz Kur’anı kerimin Allah kelamı olduğu konusunda, Allah tarafından gönderilmiş bir mucize olduğu konusunda bir şüphe ve tereddüt içindeyseniz, bunu içinize sindiremiyor iseniz, bunu kabul etmek istemiyorsanız eğer, bu itirazınızı, bu karşı çıkışınızı bir davranışla, bir fiil ile ortaya koymak mecburiyetindesiniz.
“Fe’tu bi suratin min mislih”, Eğer şüphe ve tereddüt içindeyseniz, o Kur’anın surelerinden bir sureye denk bir sure siz de ortaya koyunuz, siz de söyleyiniz. Ayeti kerimelerden müteşekkil bir sure yapınız.
Arap dilinde buna “Tehaddi” deniliyor. Yani açık meydan okuma.Yapamazsanız, iddianızda, ortaya koyduğunuz davada haksızsınız, gerçekçi değilsiniz demektir.
Cenab-ı Hak buyuruyor ki, “Ved’u şühedaeküm min dunillahi”, Allah’tan başka ne kadar şahid ve yardımcınız varsa, size yardım edebilecek, size müzahir olacak, sizin elinizden tutacak, size destek sağlayacak kim varsa, onları da çağırın. Kendi gücünüz yetmezse, yardımlaşın. El birliği yaparak, güç birliği yaparak, Kur’anın bu davasına, bu davetine, bu çağrısına siz cevap veriniz bakalım. “İn küntüm sadıkın” eğer davanızda, iddianızda samimi iseniz, gerçekçi iseniz, bunu bu şekilde yapınız buyuruyor Cenab-ı Hak.
Ne kadar açık bir davettir. Asırlardan beridir bütün insanlık alemini hedef tutan, muhatap alan bir davettir. İslamiyyeti yok etmek için, müslümanlığı ortadan kaldırmak maksadıyla, nice düşman ve küfür orduları tanzim edilmiş, nice haçlı seferleri teşkil edilmiş, hazırlanmış ve müslümanların üzerine gönderilmiş. Nice imkânlar seferber edilmiş, nice güçler bir araya getirilmiş, bütün bunlara ihtiyaç kalmayacaktı. Bütün bunlar lüzumsuz olacaktı. İnsanlar Kur’anı kerimin bu davetine, bu çağrısına, bu meydan okuyuşuna cevap verebilselerdi. Ama cevap verme imkânına sahip olamamışlardır ve olamayacaklardır da.
Nitekim Cenab-ı Hak böyle bir çağrıda bulunuyor, böyle bir davette bulunuyor da, arkasından da insanlığa hitab eden o Kur’anı kerimin i’cazını, mucize oluş vasfını, çok açık bir şekilde kıyamete kadar ilan eden ayeti kerimeyle buyuruyor ki, istaizü billah,.
“Fe inlem tef’alu”, Şayet yapamazsanız, bunun hakkından gelemezseniz, buna güç yetiremezseniz ki, “Ve len tef’alu”,ebediyyen de yapamayacaksınız zaten. Bunu yapma imkânına sahip değilsiniz. Kur’an gibi bir söz, Kur’anı kerime benzer bir sure, onun surelerine denk bir sure teşkil etme imkânına sahip olamayacaksınız. Öyle ise;
“Fettekunnarelleti ve kuduhennasü vel hicarah”, Yakıtı insanlar ve taşlar olan Ateşten sakının.
Bütün bunlar, işte inkârcılar için hazırlanmış bir akibettir. Bundan öyleyse sakının. Aklı başında olan, Kur’anı kerimin bu güzel ifade üslubu karşısında acizlik duyacaktır.
İşte Cenab-ı Hak bunu ayeti kerimede çok açık ve net olarak ortaya koymuş ve Kur’anı kerimin i’cazının mucize olduğunu ilan etmiştir. Bu ilan ile insanlar hak ve hakikati görmek durumunda kalmışlardır. Kur’anı kerimin davası, Kur’anı kerimin çağrısı fevkalade açıktır. Hiçbir tereddüte mahal bırakmayacak şekilde. “Eğer inanmıyorsanız, tereddüdünüz varsa, şüphe içindeyseniz, haydi buyurun, siz de Kur’an gibi bir söz söyleyin. Ama bunu yapmanız mümkün olmayacaktır. Bunu söylemeniz mümkün olmayacaktır” buyurulmuştur. Sadece “Yapın” diye bırakmamış, ayrıca “Yapamazsınız” diye, işin neticesini de bize haber vermiştir Kur’anı kerim. 2/23-24
Onlara âyetlerimiz okunduğu zaman, "işittik, dilersek bunun gibisini biz de söyleriz, bu, eskilerin efsanelerinden başka bir şey değildir" diyorlardı. 8/31
Söylemeleri kendilerinden istenildiği zaman ise, şaşkınlık içinde kaldılar. Eğer söyleyebilselerdi zaten Kur’anı kerimin davası haşa sükut ederdi. Ama buna güçleri yetmedi.
