Aşk Yolculuğu/Candan Ünal

Yeni bir defterim var,
Üzerinde midye kabukları olan
Bir dosttan hediye.
Uzun zaman bekledi balkon camında
Ne yazılacağı belli olmadan.
Bekledim hep sayfaları kirletilmeye
Karalanmaya değecek neyse,
O gelsin diye..
Sonra bir şaka yaptı Tanrı, evren
Sen geldin.
Günlerce dokunmadım sayfalarına,
Ya değilsen, ya boşuna kirlenirse.
Hatta sana yazdığım ilk şiiri
-ki bu ikincisidir-
Onu bile geçirmedim.
Dün akşam,
Göğsümün arasında verdiğin çiçek,
Yüreğimde garip bir hüzünle hem de,
Dönünce eve
Defterime yazdım,
Çiçeğimi bile yapıştırdım.
Sonra anladım ki
Ya gençliğime döndü kalbim, beynim
17 yaşındaki gibi atıyor;
Ya da bu aşk yeni bir sayfaya bakıyor.
Söz verdim ya önce kendime sonra sana,
Dönmek yok, bu aşk korkulardan doğacak;
Tırnaklarını geçirmek gibi hayata,
Kardelenler gibi,
En tiz yerinde notanın bağırmak gibi.
Zor olacak biliyorum,
Tüm kalleşliğinden sıyrılıp anılarımızın,
O sessiz çığlıkları atacağız.
Kim kolay olacak dedi ki!
Ya, sen ve ben kalacağız geçmişte,
Bir acı kahve yanında anılan;
Ya da biz olacağız gelecekte,
Aşkın mührü yerine kullanılan!

Candan Ünal​