“Çocuklar neden cesurdur bilir misin?
Bilmedikleri için..
Bir çocuk susadığı zaman su ister annesinden
Oturup da bir köşeye ağlamaz
Sen ise bana susadığın halde
Beni benden isteyemiyordun..
Oturup bir köşeye ağlıyordun”
Ama artık farklı herşey…
Biliyorum ki o gözler benim için yaşıyor artık
O yürek kendisine susayan bu yürek için çarpıyor artık…
Ve ben..Ve ben….
Aşıklar neden ağlar bilir misin?
Bahar için..
Sevdikleri için..
Sevip de kavuşamadıkları için..
Kavuşup da sarılamadıkları için..
Ve bazen de mutluluktan ağlarlar
Sarılıp da baharı getirdikleri için…
Ben de ağlıyorum şimdi biliyor musun..
Çünkü sevdalıyım ben de
Ve sevdalılar hep ağlar
Hem de yalansız
Hem de riyasız
Lekesiz ağlarlar..
Bugün bir başka güzel hiç sevmediğim sonbahar
Bugün başka güzel ağaçlar
Bugün herşey bir başka güzel…
Sen başka güzelsin bugün PRENSESİM..
Ve güzel olmayan iki şey kaldı hayatımda
Yıllarımın boşa geçmesi birincisi
Seni daha önce tanımamam…
Ve ikincisi yanımda olmaman be SEBEBİM..
Yanımda olmaman…
Yağmur başladı duyuyor musun?
Sevda yağıyor gökyüzünü yararcasına..
Ve ben ıslanıyorum..
Delicesine
Doya doya ıslanıyorum hasret kaldığım yağmurlarla..
Ve hiç üşümüyorum artık
Gözlerinin sıcaklığı yetiyor dünyamı ısıtmaya
Bazen yakıyor taa içimi
Yanmak hiç bu kadar güzel olmamıştı be SEVDAM…
Bir iki haftadır işlerle ilgilenmiyormuşum
İyice umursamaz olmuşum
Bugün ortağım sitem etti daha önce hiç kızmadık birbirimize…
Bilmiyor ki tam aksine umursamak kelimesini yeni öğrendiğimi
Yeniden doğduğumu anlamaz ki anlatsam sabahlara kadar
O hiç sevmedi ki böylesine
Sarmadı ki yüreğini hiç kaybetme korkusu
Yanmadı ki be SEVDİĞİM
Yanmadı ki hasret ateşiyle
Yeni bir kalem aldım bugün
Ve çöpe attım kırık kalemimi..
Seni daha güzel yazayım diye
Ama olmuyor
Anlatamıyorum o güzel gözlerini
Yok ki anlatacak
Dünyamı aydınlatanı ifade edecek iki kelime…
Ama yüreğimden kopan bir iki kelime var sadece haykırmak istediğim
Ve bir gül..
Seni seviyorum...