Antik Yunan'da siyasal iletişimin tek aracı konuşmayken, Antik Roma konuşmanın yanına yazıyı eklemiş ve eklemekle kalmamış hitabet/ söylev kuramını dahi yazılı hale getirmiştir. Roma'nın iki ünlü retorik ustası (hitabet, söylev -ustası-) Cicero ve Quintilian (Quintilianus) retorik sanatıyla ilgili kitaplar yazmışken, papirüs oldukça önemli olmuştur.
Antik Mısır'da üretilen bu bitki, kesilen saplarının dövülmesinden yazı yazmaya elverişli hale getirilirken Nil Nehri'nin suladığı topraklarda yetişmektedir.
Taş üzerine yazılan yazıya kıyasla daha kolay taşınan papirüs, yazılı eserlerin yaygın şekilde okunmasını sağlarken çoğunlukla Yunanca yazılmış eserler Roma'da okunmuştur. Aralarında oldukça uzun bir zaman olan Cicero ve Quintilian, retoriği farklı amaçlar için kullanırken Cicero daha çok hedef kitleyi etkilemek için kullanmıştır. Pratik siyaset üzerine yazdığı eserleri, Roma siyasetinin karma yapısının devam ettiği sürece denk gelmiş ve sonuç olarak Roma için, senatoda yapılan konuşmalar siyaseti belirlemiştir. Quintilian'ın retoriği ise demokratik mekanizmaların ortadan kalktığı döneme denk gelirken, retorik daha çok saraydaki gündelik yaşamda güzel konuşma eğitimi olarak saygınlık uyandırmıştır.
Milattan Önce 2. yüzyılda Mısır'da papirüs ihracatı sınırlanınca Bergama Kralı, hayvan derisinden parşömeni üretmiş ve parşömen Bergama'dan tüm dünyaya yayılmıştır. Papirüs ve parşömen Roma'da beraber kullanılırken, yazıyı bir iletişim aracı olarak yaymış ve özellikle dönemin siyasetini dolaylı olarak etkilemiştir. Roma'nın bürokrasisi ve üç kıtaya yayılan egemenliği, geliştirilen yazı teknolojisiyle sağlanırken bu durum posta sistemi ve yoluyla sağlanmıştır. Demokrasinin ve yurttaşın karar alma hakkının olmadığı siyasal sistemlerde, iletişim teknolojisi olan "yazı" Roma için oldukça önemli olmuştur. Çünkü Roma'nın siyasal sistemi Atina gibi demokratik polislerden (şehir devleti) farklı olurken, daha çok karma yapıda işlemiştir.
Atina devlet yönetimi, antik çağın bilinen ilk demokrasisi olurken diğer Yunan şehirleri de demokrasi yönetimi kurmuşlar fakat Atina demokrasisindeki gibi istikrarı sağlayamamışlardır. Bilinen ilk doğrudan demokrasi denemesi "Atina demokrasisi ya da Klasik demokrasi" olurken, Roma yurttaşları Atina'daki gibi eşit olmamışlardır. Senato sistemi Roma'da aristokratik bir özellikken, halk meclisi ise demokratik bir nitelik olmuştur. Roma yönetimin imparatorluğa dönüşmesiyle yurttaşların siyasal hakları ortadan kalkmış ve tarih sahnesinden siyaset, siyasal konuşma ve yurttaş kavramı (hatta ötesi) ortadan kalkmıştır. Ve de kentsel yaşam içinde yurttaşlar, Roma İmparatorluğu yıkılana kadar varlıklarını sürdürmüşlerdir.(alıntı)