Akdeniz Yaraşıyor Sana

K
⚪ Konu sahibi son olarak 71 gün önce görüldü
Akdeniz Yaraşıyor Sana​


Akdeniz yaraşıyor sana ​

Yıldızlar terler ya sen de terliyorsun ​

Aynı ıslak pırıltı burun kanatlarında ​

Hiç dinmiyor motorların gürültüsü ​

Köpekler havlıyor uzaktan ​

Demin bir çocuk ağladı ​

Fatmanım cumbadan çarşaf silkiyor yine ​

Ali dumdum anasına sövüyor saatlerdir ​

Denizi tokmaklıyor balıkçılar ​

Bu sesler işte sessizliğini büyüten toprak ​

O sesinin sardunyalar gibi konuşkan sessizliği ​

​

Hayatta yattık dün gece ​

Üstümüzde meltem ​

Kekik kokuyor ellerim hala ​

Senle yatmadım sanki ​

Dağları dolaştım ​

​

Ben senden öğrendim deniz yazmayı ​

Elimden düşmüyor mavi kalem ​

Bir tirandil çıkar gibi sefere ​

Okula gidiyor öğretmenim ​

Ben de ardından açılıyorum ​

Bir poyraz çizip deftere ​

Bir ada var sırf ebabil ​

Dönüyor dönüyor başımda ​

Senle yaşadığım günler ​

Gümüş bir çevre oldu ömrüm ​

Değince güneşine ​

​

Neden sonra buldum o kaçakçı mağarasını ​

Gözlerim kamaşınca senden ​

Ölüm belki sularından kaçırdığım ​

O loş suda yıkanmaktır ​

Durdukça yosundan yeşil ​

Kulaç attıkça mavi ​

​

Ben düzde sanırdım yıkıntım ​

Örenim alkolik asarım ​

Mutun doruğundaymışım meğer ​

​

Senle çıkınca anladım ​

Eski Yunan atları var hani ​

Yeleleri bükümlü ​

Gün inerken de öyle ​

Ağaçtan izdüşümleriyle ​

Yürüyor Balan tepeleri ​

Yürüyor bölük bölük can ​

Toplu bir güzelliğe doğru ​

​

​

Can Yücel ​
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri