işte dün polislerin intiharı konusunda dediğim gibi, bu ülkede belki de haberimiz olmadan her gün birileri intihar ediyor.
geçinememekten, yetememekten. her zaman işsizler intihar etmiyor ki, çalıştığı halde yetemediğinden edeni de çok, emeğinin karşılığını almadığı gibi yaşamsal ihtiyaçlarını karşılamak dışında-ki onu da tam yapamıyordur- hiçbir şey yapamayıp intihar eden de çok.
korkunç bir tablo var ülkede şu an, bir yanda erkek arkadaşı var diye kızını vuran babalar öte yanda çocukları aç diye kendini yakan babalar.
biz saç kurutma makinesini çocukları ısınsın diye açıp intihar eden kadınları da okuduk, o zamandan bu zamana ne değişti? hiçbir şey.
bir gram ileriye gidemediğimiz gibi her geçen gün akıl sağlığı bozulan, sinir sistemi zayıflayan, tahammül sınırı kalmayan kişiliklere dönüşüyoruz. korkuyorum bu gidişattan.
